De prepartum depressie
 
Als je zwanger bent wil je op 'een roze wolk' wegdrijven! Toch is de zwangerschap een periode waarin je onder invloed van hormonen veel lichamelijke en geestelijke veranderingen door zult maken. Hierdoor voel je je niet altijd even prettig. Vooral in het begin en op het eind van de zwangerschap zijn er standaard klachten waardoor je je minder lekker kunt voelen: misselijkheid, aambeien, maagzuur, constant moeten plassen of bekkenklachten. De meeste moeders voelen zich, als deze kwaaltjes wat minder worden, echter prima. Sommigen van hen zeggen echt op een roze wolk weg te drijven. Ze stralen de hele zwangerschap door. Deze vrouwen voelen zich extreem goed bij een hoog progesterongehalte. Engels onderzoek laat zien dat de progesteronspiegel bij deze moeders vaak hoger is dan bij andere zwangeren. Progesteron is een hormoon wat ervoor zorgt dat je lekker in je vel zit. Het zorgt voor een goed gevoel en is rustgevend. Het nadeel hiervan is dat deze groep ná de geboorte last kan ondervinden van de daling van dit hormoon. Deze moeders hebben dan ook een verhoogde kans op een postpartum depressie. Het tegenovergestelde zie je bij vrouwen die zich helemaal niet prettig voelen tijdens de zwangerschap! Bij een aantal moeders begint dit gelijk na de conceptie, bij anderen later. Ze voelen zich depressief, angstig of willen helemaal niet meer zwanger zijn. Dit noemen we een prepartum depressie of in de volksmond ook wel prenatale depressie.
 
Een prepartum depressie komt steeds vaker voor. De reden hiervoor kan o.a. zijn:
 
  • hormonale verwarring na de anticonceptie pil of spiraaltjes.
  • Xeno oestrogenen in onze omgeving die de hormoonhuishouding aantasten
  • Stress
  • Een niet goed behandelde eerdere postpartum depressie
  • Te snel op elkaar zwanger
  • Tekort aan essentiële voedingsstoffen
  • Uitputting
Apk keuring
 
Ik zeg wel eens: als je zwanger bent onderga je een soort APK keuring. Je lichaam krijgt te maken met een grote verandering. De menstruele cyclus wordt stilgelegd en de zwangerschapshormonen beginnen op gang te komen. Bij een grote groep vrouwen valt dit niet goed! Zij voelen zich hier heel beroerd bij. De meeste klachten zie je in het begin van de zwangerschap. Het is bekend dat de klachten vaak na een maand of 3-4 afnemen. De zwangerschap is dan redelijk te doen. Het is heel bizar dat je bijna altijd de klachten direct ziet afnemen na de geboorte. Ik adviseer bij een prepartum depressie de preventie te doen. Dit omdat je veel stress ervaart en door een tekort aan essentiële stoffen risico loopt op een postpartum depressie. Door preventie kun je dit voorkomen. 
 
Ander persoon
 
Met een prepartum depressie ben je een andere persoonlijkheid. Er zijn vrouwen die 10 jaar in de medische molen hebben gezeten om zwanger te worden. Eenmaal zwanger willen ze de baby niet meer. Het is belangrijk dat je weet dat de gedachten die je hebt niet realistisch zijn. Het is een fout in de hormonen en biochemie in de hersenen.
 
Ervaringen
 
Sandra heeft een prepartum depressie gehad. Een klein stukje uit haar verhaal kun je hier lezen.
'Mijn man en ik hebben veel moeite moeten doen om zwanger te raken aangezien we beiden verminderd vruchtbaar zijn. Toen de test bevestigde dat ik zwanger was waren we ook door het dolle heen. De eerste drie maanden was ik echter zo misselijk en moe dat ik amper kon genieten. Ik lag meestal op de bank of op bed. Na drie maanden hield dat op en dacht ik dat ik kon gaan genieten. Helaas voelde ik mij steeds downer worden. Ik dacht dat ik het niet aan zou kunnen en soms kreeg ik gewoon paniekaanvallen omdat ik de baby uit mijn buik wilde. Het idee dat ik nog een half jaar door moest was in mijn ogen vreselijk! Ik vond niets meer leuk. Wilde ook de babykamer niet meer doen en geen kleertjes kopen. Mijn man begreep er natuurlijk niets van. We konden nergens hulp vinden of uitzoeken waarom ik deze gevoelens kreeg. Je voelt je heel eenzaam. Pas toen mijn zoontje twee was vond ik deze site en begreep ik het.´
Veel  vrouwen krijgen al klachten zodra de conceptie heeft plaats gevonden. Lees het verhaal van minousch
 
'Ik heb vanaf kleins af aan graag kinderen gewild. Vanaf mijn puberteit heb ik al last van hormoonwisselingen. zware puberteit doorgemaakt, erg veel last van pms, en de pil maakte mij helemaal gek. Toch had ik niet verwacht dat ik ook zo erg op een zwangerschap zou reageren. Wij stopten met condooms en onvoorstelbaar snel voelde ik mij 2 weken later al anders. Eerst dacht ik dat ik griep had. Maar daarna werd ik steeds depressiever en angstiger. Ik wist niet eens dat ik al zwanger was. Door de klachten dacht ik eerst aan hyperventilatie. Dus ik deed pas na 6 weken een zwangerschapstest. Die bleek positief. De puzzelstukjes vielen in elkaar. Ik kreeg huilbuien, kon niet meer werken. Eigenlijk alles wat je bij een post partum depressie ziet, kreeg ik toen ik zwanger werd. Natuurlijk ben ik naar de huisarts geweest en de gynaecoloog. Deze dachten dat het na een maand of 3 wel over zou zijn. Dat heb ik met hangen en wurgen afgewacht. Met 12 weken wilde ik nog maar één ding: van het dak af. Ik heb toen abortus gepleegd. Iets wat geheel niet bij mij past.  Maar ik was helemaal niet met een kind bezig: alleen met hoe vreselijk ik me voelde. Toen het achter de rug was voelde ik weer langzaam mijzelf terugkomen. De gierende angst en depressie verdween. Toen bleef mijn verdriet en schuldgevoel over. Hoe moet dit nu? ik wil dolgraag kinderen!'
 
 
Extreme misselijkheid
 
Als zwangere kun je te maken krijgen met extreme misselijkheid. We praten dan niet over 'een beetje misselijk', maar over een ziekmakende vorm. Je kunt vrijwel geen voeding meer binnen houden, bent volledig uitgeput en wordt steeds zwakker. Vaak val je veel af. Deze situatie kan tijdelijk zijn (vaak de eerste drie maanden) maar ook de hele zwangerschap duren. Dit is een heel nare situatie. Stel je eens voor dat je 9 maanden lang een zware kou op je maag hebt. Dat je constant moet spugen en misselijk bent. Dat zou niemand volhouden. Maar vrouwen die de pech hebben dit tijdens de zwangerschap te krijgen, moeten dat wel. Je zou denken dat er veel begrip voor is. Maar dat is helemaal niet het geval. Er wordt zelfs door sommige hulpverleners gesuggereerd dat het 'tussen je oren' zit. Een absurde  situatie. Zeker omdat veel vrouwen al erg misselijk zijn terwijl ze nog niet eens weten dat er sprake is van een zwangerschap. Ook is het gevoel gelijk weg zodra de baby wordt geboren. Dat vrouwen naast deze misselijkheid ook depressief worden is niet zo vreemd. Zij raken ontzettend veel stoffen kwijt. En daarnaast is het een vrij logisch gevolg van je constant ellendig voelen. Wat de oorzaak is, is nog niet bekend. Er is ook weinig onderzoek naar gedaan. Hieronder kun je wel iets lezen over de mogelijke invloed van je afkomst op hyperemesis gravidarum zoals deze aandoening heet.
 
 
Afkomst bepaalt zwangerschapsmisselijkheid
 
Wanneer je als vrouw in India of Sri Lanka geboren bent, heb je drie keer meer kans op extreme misselijkheid en braken tijdens je zwangerschap, dan vrouwen die van oorsprong uit Noorwegen komen. Behalve afkomst zijn ook de leeftijd en de baby van belang. Vrouwen die tussen de 20 en 24 jaar zijn, getrouwd, zwanger van een meisje of meerling, hebben meer kans om zwangerschapsmisselijkheid te ontwikkelen. Voor het onderzoek zijn de gegevens van meer dan 900.000 Noorse vrouwen die zwanger waren van hun eerste kind, veertig jaar lang verzameld in het Medical Birth Registry of Norway. Van deze vrouwen hadden er slechts 8.300 erge last van zwangerschapsmisselijkheid, ongeveer 0,89 procent. Genetische aanleg. De onderzoekers weten niet precies waarom die verschillen in afkomst bestaan. Sociaaldemografische factoren, zoals inkomen of opleiding zijn uitgesloten. Mogelijke verklaringen zijn genetische aanleg, voedingspatronen of een medische geschiedenis van infectieziekten. Hier moet nog meer onderzoek naar worden gedaan, zodat de misselijkheid beter kan worden voorkomen. Uit eerdere studies is gebleken dat 90 procent van de zwangere vrouwen in meer of mindere mate last heeft van misselijkheid en overgeven. Slechts 0,5 tot 2 procent heeft last van zwangerschapsmisselijkheid (Hyperemesis Gravidarum). Dit kan gevaarlijk zijn, omdat de vrouw hierdoor uitdroogt, ondervoed raakt en teveel gewicht verliest. Waarom de ene vrouw wel last heeft van zwangerschapsmisselijkheid en de ander niet, is niet bekend.
 
Steun en informatie bij http://www.steunpunthg.nl
 
 
Wat is de oorzaak?
 
 
De exacte oorzaken zijn nog niet bekend. Mogelijk kunnen deze vrouwen niet goed tegen de hormonale veranderingen die optreden tijdens de zwangerschap. Ook zou het kunnen dat het lichaam een gebrek krijgt aan essentiële stoffen. Een lage weerstand of stress kan ook zorgen voor klachten. Ook zie je vaak dat vrouwen die een vruchtbaarheidsbehandeling hebben ondergaan een prepartum depressie krijgen.
 
 
Klachten van een prepartum depressie
  • Irritatie en woede
  • Geen gevoelens naar het ongeboren kind toe hebben
  • Spijt hebben van je zwangerschap
  • Vreemde gedachten. Dit kan zijn dat je bang bent met een mes in je buik te steken, of jezelf iets aan te doen (de baby incluis). Je wilt dit helemaal niet maar de gedachten blijven omhoog komen.
  • Depressiegevoelens
  • Slaapstoornissen. Niet kunnen slapen of een extreme behoefte aan slaap.
  • Angst en paniek. Dwanghandelen, fobieën, hyperventilatie, fobieën.
  • Emoties zijn uit balans (te veel of te weinig)
  • Wanhoop
  • Aversie tegen iemand uit je directe omgeving (niet zelden de partner!)
  • Je persoonlijkheid is heel anders dan voor de zwangerschap
Erkenning?
 
In Nederland valt een prepartum depressie onder de standaard depressie. Helaas kijkt men zelden naar de werkelijke oorzaak. Dat is jammer want als de oorzaak hormonaal is moet je hier rekening mee houden.