Tegenwoordig kun je meestal zelf beslissen wanneer je aan kinderen toe bent. Je stopt met anticonceptie en er volgt een spannende tijd. Als het meezit ben je snel zwanger. Zit het tegen kun je maanden, jaren of zelfs in een IVF traject terecht komen. Maar op het moment dat je over tijd bent en een test gaat doen gieren de zenuwen door je lichaam. 

En dan ben je zwanger! Gezien de verhalen en indrukken die je om je heen hebt gezien tientallen jaren lang verwacht je nu weg te zweven op een roze wolk. Toch is dit lang niet bij elke vrouw zo! Er zijn gradaties van het niet prettig vinden zwanger te zijn tot er een enorme aversie tegen hebben. Natuurlijk zijn er vrouwen die stralend de negen maanden door hobbelen. Het kan er ook anders uitzien. Niet zo erg als een depressie maar toch......anders.
 
Lisa 29 jaar:                                                                  
 
'Ik weet niet wat ik had verwacht als de test zou uitwijzen dat ik zwanger zou zijn. Vuurwerk, ballonnen? ik deed het even snel op school waar ik werk in de wc. Toen ik zag staan 2-3 weken zwanger, drong het helemaal niet tot me door. Mijn vriend was s' avonds wel heel blij en we hebben samen heerlijk zitten keuvelen over de  baby straks. De volgende dag besefte ik opeens dat ik ook een miskraam kon krijgen. Daarna ging ik ongeveer 24 keer per dag naar de wc om te checken of ik bloed verloor. Elk steekje of krampje maakte me angstig. Het leek ook wel alsof ik veel labieler was. Mijn hoofd voelde heel wattig en ik moest me zo goed concentreren om geen fouten te maken in mijn klas. Dat werd met de week erger. Toen begon de misselijkheid. Mijn vriend en ik wilden het pertinent niet voor 12 weken vertellen. Dus zei ik maar dat ik een buikgriep had die niet overging. Moeilijk hoor. Bij ons op school gebruiken ze de keuken ook wel voor bakken en koken. Ik ben er zo vaak bijna walgend en spugend langs gelopen. En als ze dan met traktaties de klas in kwamen was ik zo bang dat ik er letterlijk overheen zou spugen.
 
Ik kon geen vlees ruiken en op de basis school trakteren ze nu eenmaal vaak knakworstjes met kaas. Met 8 weken sleepte ik mij zelf mijn bed uit, ging slaapdronken en kotsmisselijk naar school. Daar probeerde ik er nog wat van te maken met de klas. Tussen de middag probeerde ik soms in de auto een dutje te doen anders kon ik het echt niet volhouden! Dan zocht ik een stil plekje. Ik viel kilo's af en werd zo moe dat ik mij op een gegeven moment ziek moest melden. Kreeg weinig begrip. Het UWV zei: vanwege je zwangerschap? En je bent pas 10 weken? Heb toen 2 weken bijna constant geslapen. Daarna ging het wat beter. Maar ik liep  met een plastic zak in mijn jas omdat ik tot 9 maanden soms opeens spontaan kon braken bij bepaalde geuren. Ik lag de hele zwangerschap om 9 uur of  half 10 in bed. Met 6 maanden kreeg ik bekkeninstabiliteit. Ik vond mijn zwangerschap geen pretje. Ik vind het zo vreemd dat je hier haast nooit iets over hoort. Ik had een roze suikerspin verwacht. Het voelde meer als een griep van 9 maanden. Begrip krijg je ook niet want het is  'voor een goed doel'. Dat is ook zo, maar soms wilde ik gewoon even lekker miepen en zeuren!' Als ik las dat de baby alles van mij opat dacht ik waarom koop ik geen vitaminen? Dus ik naar de drogist maar er is te veel en ik weet niet wat ik nodig had. De verloskundige zei dat ik maar goed moest eten. Maar dat ging moeilijk omdat ik bij geuren bleef spugen. De baby werd gecontroleerd maar ik had gevoel dat ik erbij hing. Buiten mijn bloeddruk keken ze bij nergens naar. Ook mijn Hb werd maar 1 x gecheckt toen ik net zwanger was. Met zeven maanden was ik zo moe en duizelig. Toen zei de verloskundige dat ik maar eens extra ijzer moest prikken. Bleek deze al gigantisch laag te zijn. Ik begon dus al zwak  en gammel en heel moe aan de geboorte. Deze viel op zich wel mee maar alles liep heel rommelig niet zoals ik in mijn hoofd had. Mijn vriend was bezig met iets urgents in zijn familie en de verloskundige was bij een andere bevalling. Ik voelde me echt tweede keus. Nog redelijk veel bloed verloren en toen dacht ik: 'Veeg me op'. Ik blijf in bed en kom er niet meer uit. Maar het was hup: het bed is weer nodig. Douchen en naar huis. Daar stond de familie ons al op te wachten (kreun). De kraamverzorgster was een jong meisje die eigenlijk niets uit zich zelf deed. Ze zorgde voor onze dochter maar liet mij erbij hangen. Ik had 14 hechtingen en moest zelf eten maken en trap op en af. En de hele dag bezoek naast mijn bed. Ik verstijfde als de bel ging. Ik had tegen de kraamhulp gezegd dat ik zo min mogelijk bezoek wilde maar ze duwden haar gewoon weg alsof het een grapje was. Na een week ging de hulp weg, het bezoek. Mijn partner ging weer werken en ik zat huilend op de bank en boven huilde mijn dochter. Ik wil hier zeker geen klaagverhaal neerzetten maar zo is het gewoon gegaan. Als zwangere en kraamvrouw ben je gewoon NIET ZOALS VROEGER. Althans niet zoals ik was voor die tijd! Na die tijd ben ik langzaam opgekrabbeld maar ik voelde me maanden alsof ik een soort burn-out had. Dit had zijn weerslag op mijn psyche. Ik hield en hou van mijn dochter maar in die tijd kon ik gewoon weinig hebben en was altijd moe. Pas na anderhalf jaar voelde ik langzaam weer dat ik mijn oude eigen ik terug kreeg. Je hoort hier zo weinig over dat ik blij ben het hier nu eens gewoon op te kunnen schrijven!  Als je het herkent: je bent dus niet de enige!
 
Jouw verhaal erbij? Mail even! geenrozewolk@gmail.com

 
 
Zwanger & en welke vitaminen?
 
In Nederland is het niet standaard om tijdens de zwangerschap gebruik te maken van supplementen (vitaminen en mineralen). Wel adviseert men tot een week of 12 extra foliumzuur. Maar vitaminen hebben zoveel meer te bieden als je zwanger bent. En dit gaat op voor moeder als kind. Meestal wordt er gezegd dat je gewoon maar goed moet eten. Toch wijst onderzoek uit dat aanvullingen hun nut hebben. Ook voor vrouwen zonder ernstige klachten. Ik heb talloze moeders gevraagd om speciale vitaminen te nemen in het ontwikkelings project samen met een arts. Het is ongelooflijk als je zag  hoe goed de moeders zich voelden!.
 
Goede supplementen kunnen helpen bij:
  1. Oververmoeidheid door combi werk en gezin of die typische zwangerschapsuitputting!
  2. Misselijkheid
  3. Verminderde concentratie en vergeetachtigheid
  4. Somberheid
  5. Lage weerstand
  6. Laag HB (ijzer)
  7. Stress
  8. Beschermt  tegen pre & postpartum depressie

Je kunt hiervoor bij geen roze wolk terecht!