Het preventieplan!

  
Ik heb op verzoek van moeders een preventieplan ontwikkeld wat het risico op ppd enorm vermindert. Het risico met preventie is terug te brengen tot circa 10 % ! De klachten in de 10 % groep zijn over het algemeen snel aan te pakken omdat je er 'boven op zit'. Preventie begint in veel gevallen al vóór de zwangerschap. Een goede conditie en goed in je vel zitten is bijvoorbeeld nodig om een zwangerschap aan te kunnen. Ook de baby heeft hier baat bij.
 
Voor wie is de preventie?
 
  • Moeders die al een keer een pre-postpartum depressie c.q uitputting hebben doorgemaakt
  • Vrouwen met een premenstruele klachten. Dit kan duiden op hormonale gevoeligheid.
  • Als deze klachten in jouw familie voorkomen. Heeft jouw moeder of zus het gehad? Dan loop jij ook meer risico.
  • Vrouwen die in de periode voor het zwanger worden een burn-out of overspannenheid hebben doorgemaakt of veel stress hebben gehad.
 
 
Hoe verloopt het preventieplan?
 
  • Je komt zodra je zwanger wilt worden of als je het net bent
  • Met de adviezen en middelen kun je de hele zwangerschap door
  • Rond 32-34 weken bespreken we (heel belangrijk) de preventie voor na de geboorte.Na de geboorte krijg je immers te maken met de daling van diverse hormonen en hersenstoffen. Ook zie je dan pas vaak hoe je er aan toe ben. Het hoge progesteron gehalte geeft je soms een euforisch gevoel.
  • Na een maand of 3-4 of als je gaat stoppen met borstvoeding hebben we een klein consult. Ik leg uit hoe je de middellen moet afbouwen. Misschien heb je nog wat extra nodig. Bij borstvoeding moeten ook weer even goed opletten want dan is dát het moment dat hormonen en hersenstofjes zakken. Je krijgt adviezen mee voor het eerste jaar.
  • Indien nodig kun je altijd contact met me opnemen daarna.
  • Het is niet verplicht om het volgens dit schema te doen maar het geeft wel het beste resultaat!
 
 
Waaruit bestaat het preventieplan?
 
Stap 1 Optimaal de zwangerschap in.
 
In Nederland is er niet veel aandacht voor de moeder. Juist jouw conditie is zo belangrijk om geen ppd te krijgen en natuurlijk erg goed voor de kleine.
 
- Een intake van 60 tot 90 minuten
- Het geven van adviezen en suppletie
- Het uitwerken van een speciaal op jouw situatie gericht preventieplan
- Je krijgt een pakket mee met informatie om rustig thuis door te lezen
 
 
 
Stap 2   De preventie voor na de geboorte
 
De periode na de geboorte is erg belangrijk. Juist dan beginnen veel ppd's. Je lijf is normaliter uitgeput. Jij bent mentaal uitgeput (vrouwen werken veel te veel). De hormonen dalen gigantisch. Je hersenstoffen zakken als een baksteen. Je merkt dan pas hoe wenig essentiele voedingsstoffen er voor jou over zijn. Je krijgt nooit adviezen over hoe je dit moet aanpakken. Nog erger: Je krijgt complimentjes als je na 2 dagen voor het bezoek koffie zet. O, wat een foute situatie. Met de preventie heb je gezorgd dat je lijf genoeg stoffen heeft voor zowel JIJZELF als de baby. Met het consult rond 32-34 weken bespreken we deze belangrijke periode. Er zijn veel middelen om hormonen op te vangen. Veel meer dan men beseft. Ook de hersenstoffen hebben suppletie nodig om goed te werken. Om een depressie te voorkomen.
 
 
Stap 3    De baby is een maand of 3 á 4 of je wilt stoppen met borstvoeding
 
  • Een consult van ca. een uur.
  • We kijken hoe het gaat en of je de middelen kunt afbouwen. Of dat je wellicht nog iets lichters nodig hebt.
  • Als je borstvoeding wilt afbouwen krijg je tips en houden we weer rekening met de situatie zoals die normaal gesproken ná de geboorte plaats zal vinden. Zie hierboven.

 

Je kunt in de zwangerschap mailen bij vragen of onzekerheden of op het spreekuur bellen met korte vragen. Hieraan zijn geen kosten verbonden. Ter vergelijking vragen andere praktijken rond de E 55 per maand voor begeleiding. Heb je meer ondersteuning nodig praten we hierover en maken we een afspraal voor bijvoorbeeld een extra consult. Een telefoongesprek tussendoor of een korter bezoek gelden andere tarieven voor. Vraag hier even naar.

 

 

 

Voor wie is de preventie zinvol?
 
  • Vrouwen met een verleden van premenstruele klachten
  • Vrouwen met een genetische aanleg voor depressie/ ppd
  • Vrouwen die al een pre of postpartum depressie c.q. uitputting hebben doorgemaakt
  • Vrouwen die de vorige zwangerschap niet lekker in hun vel zaten.
  • Vrouwen die snel kinderen op elkaar krijgen.
 
 Heeft het zin om preventie in te zetten als je al enkele maanden zwanger bent? 
 
Ja, ondanks dat we enkele maanden hebben gemist is het toch aan te raden. Vergeet niet dat je ook de preventie voor ná de geboorte nog hebt. Dit is zeker net zo belangrijk. Ook kun je de laatste maanden nog zorgen voor optimale suppletie voor moeder en kind en eventuele kwaaltjes aanpakken. 
 
 
 
 
Ervaringen van moeders
 
 
Mijn ervaring met preventie:
 
Ik was bevallen van mijn eerste kindje. Het ging lekker na de geboorte, Cisko was een heerlijke baby. Toen was het verlof om en moest weer aan de slag. Ik kon me thuis nog niet zo goed concentreren achter de computer dus had stiekem wel wat mijn bedenkingen of het wel goed zou lukken maar wel gewoon begonnen. Direct weer vol aan de bak, kolven in de pauze etc. Gelukkig werkte ik maar 2 dagen per week dus was het wel te doen. Toen na 1 maand kreeg ik vage klachten. Stond te trillen op mijn benen, duizelig….later ook slapeloosheid, concentratiestoornissen en doodmoe. Werken lukte niet meer en later zelfs het zorgen voor mijn kindje niet. Borstvoeding heb ik ook afgebouwd op advies van de bedrijfsarts. Gelukkig kwam ik op internet Tosca tegen. Dat was op dat moment echt mijn redding. Ik was nl echt radeloos, het ging maar niet beter maar juist steeds slechter! Ik werd hier ook erg angstig van. Bij Tosca onder behandeling gegaan. Zij vertelde me dat het echt wel weer goed zou komen….en daar had ik zo veel aan!! En dat was ook zo. Een half jaar later was ik de oude weer!! Later kwam de wens voor nog een kindje, maar ik durfde niet goed. Stel je voor dat het me weer zou gebeuren,dan zit je ook nog eens met niet 1 maar 2 kinderen. Mijn man en ik besloten om zo ie zo te wachten totdat de oudste naar school ging. Al voordat ik zwanger was ben ik met Tosca’s preventieplan begonnen. Het gaf me een goed gevoel om dit te doen. Om het heft in eigen handen te nemen en zo met vertrouwen weer zwanger te worden. Mijn zwangerschap ging prima. Ik voelde me prima, misschien juist ook door de vitamines! Na een goede bevalling van onze dochter bleef ik me goed voelen. Ik kon duidelijk het verschil merken met de 1 keer!! Heb me steeds goed aan het preventieplan gehouden en dit heeft me echt goed gedaan! Nu is onze dochter alweer 5 maanden. De laatste maanden zijn omgevlogen en ik geniet met volle teugen van onze dochter! Juist misschien omdat ik bij mijn zoon een stuk “gemist” heb. Ook geef ik nog borstvoeding waar ik trots op ben. Sinds een paar weken weer aan het werk. Merk wel dat ik vooral nu goed om mezelf moeten denken. Als ik me goed voel ga ik al snel weer van alles willen. Nu kom ik mezelf toch tegen dus even een stap terug……want ikzelf en mijn gezin zijn het belangrijkst, dat heb ik wel geleerd!!!
                                                                                                                                                              Martzen
 
 
 
 
Graag wil ik mijn verhaal delen met jullie. Ik beviel van een prachtig, lief, klein jongetje. Hij was echter te ziek voor dit leven en overleed een half uur na de geboorte. Na een half jaar raakte ik zwanger van een geweldige dochter.  Veel angsten heb ik doorstaan in de zwangerschap. Vooral was ik bang om haar te verliezen. Als ze eenmaal geboren zou zijn, dacht ik, zou dit wel over gaan. Niets was minder waar. De periode na haar geboorte knapte ik niet op. Ik wilde perse borstvoeding geven maar was daar heel onzeker over. Eigenlijk was ik over alles onzeker en alles was me teveel. Na drie maanden kreeg ik slaapproblemen, nachtmerries, rare ideeën in mijn hoofd; Ik dacht, als we haar maar niet vergeten als we weggaan enz. Via mijn huisarts werd ik doorverwezen naar een sociaal psychiatrisch verpleegkundige. Mijn huisarts wilde antidepressiva voorschrijven maar dat wilde ik niet. Uit angst omdat ik niet wist wat dit met me ging doen. Het ging alleen maar slechter. Ik kon niet meer zelf voor haar zorgen en ging overdag naar een vriendin die mijn dochter en mij verzorgde. Op een gegeven moment slikte ik 80 mg oxazepam en toen kreeg ik de waarschuwing van de psychiatrisch verpleegkundige: Of nu aan de antidepressiva of de kans dat ik uiteindelijk geen keus meer had en in een psychose terecht zou komen. Toen ben ik antidepressiva gaan slikken. Wat een hel! De klachten werden veel erger ik spuugde en leefde met het uur. Soms ging ik de tuin in om maar wat onkruid te wieden om maar een beetje afleiding te hebben. Na drie weken kwam er wat licht aan de horizon. Samen met ambulante thuiszorg, 6 uur huishoudelijke hulp en heel veel zorg en aandacht van een vriendin knapte
ik langzaam op. Met vallen en opstaan. Zo ging het een poosje goed en dan had ik weer een terug slag. Uiteindelijk kreeg ik weer meer vertrouwen in mezelf. Toen mijn dochter een jaar was begon ik weer met werken. Ik bouwde daarna de antidepressiva af en het ging redelijk tot goed met me. Omdat een zwangerschap voorlopig niet de bedoeling was ging ik weer aan de pil. Eigenlijk durfde ik niet eens meer aan kinderen te denken. Toen onze dochter drie jaar was hebben we de knoop doorgehakt om toch nog een keer voor een zwangerschap te gaan. Ik stopte met de pil. Na 1 maand stortte ik in. Ik kreeg slaapproblemen, viel 10 kilo af en wist dat het hormonaal was. Ik wilde weer aan de antidepressiva en kreeg dit voor geschreven. Ik ging naar een gynaecoloog en die zette me op een sterkere pil. Toen dat niet hielp zei hij dat het tussen mijn oren zat en dat ik maar eens naar een psycholoog moest gaan. Aangezien ik net mijn twee jaar durende psychotherapie had afgerond had ik daar geen oren naar, ook omdat ik bijna zeker wist dat mijn problemen door mijn hormonen werden veroorzaakt. Zo zwak als ik was door mijn slaaptekort en mijn gewichtsverlies ging ik zoeken op internet op hormoongevoelige vrouwen. Ik wist dat dit het moest zijn. Zo kwam ik op Tosca haar site terecht. Uitgebreid heb ik de site gelezen en ook mijn man heeft alles doorgelezen. We kwamen tot de conclusie dat we contact met haar op moesten nemen. Ik heb een noodkreet gemaild naar haar en ze antwoordde heel snel. Na een uitgebreid vooronderzoek bleek dat ik hypoglykemie had. Daardoor ging ik suikervrij eten. Ook startte ik met supplementen om alle te korten die in de loop der tijd waren ontstaan weer aan te vullen. Weer wat later stopte ik met de pil. Dit was heftig. De ad ving de grootste klap wel op maar het gaf toch weer problemen. Na twee weken stabiliseerde dit. De reden waarom ik was gestopt met de pil was omdat we graag nog een kindje wilde. We wilden er nog een keer voor gaan met alle risico’s van dien. Uitgebreid besprak ik dit met Tosca en samen met mijn man hakten we de knoop door. Na anderhalf jaar raakte ik zwanger. Mijn man en ik hadden besloten om de huisarts dat ik de ad door zou slikken om te veel instabiliteit te voorkomen. Zodra ik zwanger was nam ik contact op met Tosca en kreeg ik supplementen en voorschriften van haar die mee zouden werken aan het voorkomen van een depressie. Ik hield me daar nauwkeurig aan. Onze dochter ging naar school, ik kon daardoor veel rusten. Mijn werk hield ik niet lang vol mede door bekkenklachten. Ik kreeg huishoudelijke hulp en daardoor kon ik meerder keren per dag gaan liggen. Buiten mijn zware bekkenklachten om voelde ik me psychisch goed. Voor de geboorte hadden Tosca en ik contact en spraken alles door wat te doen na de bevalling. Ik was vol vertrouwen. Op 23 januari 2016 werd hij geboren onze tweede zoon. Bijna 10 pond, een zware bevalling maar ik was zo gelukkig en zo blij. Ik beviel in het ziekenhuis en bleef daar drie dagen ter observatie. Onze zoon had een paar uur last van ontwenningsverschijnselen van de ad en ook ik werd goed in de gaten gehouden. Ik startte gelijk met het hormoon, duphaston, wat Tosca me had voor geschreven. Ook de supplementen die ik moest gaan slikken ging ik nemen.
Na een geweldige kraamweek dreigde het na vier weken mis te gaan . Ik belde Tosca en ze vroeg goed door. Ik bleek veel te veel te doen en had 1 supplement die juist heel belangrijk was door onnauwkeurigheid niet besteld. Ik gedroeg me als een kraamvrouw die nooit een ppd had doorgemaakt maar Tosca maakte me duidelijk dat het balanceren was op een koord en dat dit nog maanden zo zou gaan duren. Ik besprak dit met mijn man en we overlegden samen hoe ik meer tot rust kon komen. We gingen op zoek naar momenten op een dag die me stress gaven. Onze dochter werd door een moeder van een klasgenootje van en naar school gebracht. Dit gaf veel rust. Ook ging ik het eten ’s ochtends voorbereiden zodat ik in de namiddag, als de baby juist huilerig was en ik moe ik daar veel minder energie aan kwijt was.
Ik ging alle slaapjes die de baby deed, ook liggen en ging ’s avonds vroeg naar bed. En het hielp. Nu is onze zoon bijna een jaar. Ik heb het niet cadeau gekregen. Ik heb ze gehad, weer. De nachtmerries, soms niet kunnen slapen, erg, erg moe zijn. Maar het was zo anders. Alles had een bodem. En het grote verschil; Nu was ik de baas en niet de klachten. Ik heb geen depressie gehad!! Ook nu moet ik nog erg opletten. Zeker rond mijn menstruatie, word ik hyper. Ik heb veel moeite met onverwachte situaties en ga nog steeds bijna elke middag een uur liggen. Maar we zijn er gekomen. We hebben het gedaan. Mijn man en ik. Onze geweldige dochter en zoon. En niet te vergeten: Tosca! Wat ik wil zeggen tegen vrouwen die in dezelfde situatie als ik hebben gezeten of nog zitten: Het komt goed. Er komt licht aan de horizon.
Accepteer je situatie. Dat was voor mij het begin van mijn herstel. En vaak moet je eerst door de pijn van teleurstelling heen. Vergelijk jezelf niet met andere moeders. Jij bent jij en je doet het super en je gaat het nog veel beter doen. Je kunt hier niets aan doen, dit is geen teken van zwakte. Je bent gewoon een hormoongevoelige vrouw.
 
Jouw kind heeft jou nodig en niemand anders, ook al voelt dit nu niet zo. Hou vol!!!
 
 
 
 
Zwanger en voldoende essentiële stoffen: van groot belang!
 
Moeders die ppd krijgen streden vaak (zonder dat je dat weet) om voedingsstoffen met het ongeboren kindje. Ppd ontstaat namelijk vaak door een tekort aan essentiële stoffen. De baby gaat te alle tijden voor. Ik zie dan ook veel moeders die geheel uitgeput zwanger zijn. Ik hoor verhalen over loszittende tanden, terugkerende aften (een teken dat de weerstand zeer laag is), huilbuien, labiliteit, enzovoorts.Vaak denkt de moeder dat zij het op eigen kracht moet redden. Dat is ook een beetje de Nederlandse mentaliteit: 'Zwanger zijn is geen ziekte, gewoon doorgaan, het hoort erbij!'  Veel vrouwen weten alleen dat zij foliumzuur kunnen slikken om een open ruggetje te voorkomen. Foliumzuur is een vitamine B soort (vitamine B11). Je ziet dat je met bepaalde stoffen de ontwikkeling van de foetus kan bevorderen. Foliumzuur is overigens ook heel goed voor de aanstaande moeder. Verwonderlijk dat zij hier dan ook na 3 maanden volgens Nederlands inzicht mee kan stoppen! Volgens recent onderzoek zou foliumzuur ook een miskraam kunnen voorkomen. En deze komen ook voor ná de derde maand!
 
 
 
                                                                                                                                                                  
 

Justin